همدردی با استاد علیزاده
تألمات روحی همواره سبب میشود که یک هنرمند حد نهایی احساس خود را در یک اثر هنری به نمایش گذاشته و بروز دهد. از آنجا که هنر به طور مستقیم با روح هنرمند در ارتباط است، حالتهای شدید از غم، شادی، خشم، نا امیدی، شعف، نفرت، ... و به طور کلی هر آنچه بر روح فرد تاثیرگذار باشد باعث خلق اثری متفاوت خواهد شد. آثاری که در چنین لحظههایی شکل میگیرند نمونههایی خاص و تکرارنشدنی هستند. مانند آثاری که در زمان انقلاب، جنگ، هجوم یکبارهی عشق و یا فجایع طبیعی چون زلزله ساخته شدهاند.
استاد حسین علیزاده در آخرین روزهای سال گذشته پدرشان را از دست دادند و به فاصلهی کوتاهی در عید امسال مادر گرامیشان نیز از دنیا رفت و غمی بزرگ بر دل ایشان باقی گذاشت. استاد هفته آینده از روز 22 فروردین به مدت چهار شب در تالار وحدت تهران به همراهی مجید خلج به روی صحنه خواهند رفت. قطعاً سوگ از دست دادن این دو عزیز تاثیر خاصی بر اجرای ایشان خواهد داشت. استاد علیزاده این کنسرت را به پدر و مادرشان تقدیم کردهاند و گفتهاند: «به ياد مادرم و به ياد پدرم که همهی نغمههايم از آنهاست به روي صحنه خواهم رفت». نکته قابل توجه در این اجرا این است که استاد در روز دوشنبه در دوگاه، سهشنبه سهگاه، چهارشنبه چهارگاه و در روز پنجشنبه در راست پنجگاه بداههنوازی خواهند کرد. دوستان گرامی برای آگاهی بیشتر در مورد این کنسرت، میتوانید به سایت «سیگذر» سر بزنید.
من نیز درگذشت پدر گرامی و مادر عزیز استاد را از سوی خودم و تمامی دوستداران موسیقی به استاد حسین علیزاده تسلیت میگویم و برایشان صبر و آرامش قلبی آرزومندم. قطعهای از ساختههای خودشان به نام «سوگ» را برای ساز بربت تنظیم کرده و نواختهام که به روح پدر و مادر استاد پیشکش میکنم.
این وبلاگ دریچه ای است به سوی دیدگاههای شخصی علی پژوهشگر، نوازنده بربت.